ΕΣΥ και αλλαγές στα νοσοκομεία

 Ανοιξε προχθές με τις δημόσιες προτάσεις από ομάδες ειδικών ο επίσημος διάλογος
 για τις αλλαγές στα 140 περίπου δημόσια νοσοκομεία της χώρας από τον ερχόμενο Ιούλιο.
Αλλαγές, με πρώτες τις συγχωνεύσεις, ομαδοποιήσεις και κοινές λειτουργίες σε γειτονικά νοσοκομεία, που θα επηρεάσουν τον πυρήνα του λεγόμενου Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), που φαίνεται να έχει την ίδια εξέλιξη με τα κόμματα της Μεταπολίτευσης. Περισσότερες αποτυχίες παρά επιτυχίες, μεγάλη θεσμική φθορά, κόστος υψηλό σε δημόσιο χρήμα. Μήπως έφτασε άραγε η στιγμή να αλλάξουμε το πολυθρύλητο ΕΣΥ (συχνά βλαπτικό μύθο, όπως το άσυλο των ΑΕΙ) με έναν νέο Χάρτη Υγείας; Μήπως πρέπει να διορθώσουμε σοβαρά το κρατικοδίαιτο και σπάταλο ΕΣΥ, όπως συνέβη ήδη στη Μεγάλη Βρετανία, απ’ όπου το αντιγράψαμε; Ορθώς επιχειρεί ο Ανδρέας Λοβέρδος αυτή τη (σιωπηρή) αναδόμηση του συνόλου του ΕΣΥ και όχι μόνο των νοσοκομείων, μετά τα θεαματικά αποτελέσματα που έχει ήδη πετύχει κατά της σπατάλης, φαυλότητας, διαφθοράς και κακοδιοίκησης εκεί.
* Το ΕΣΥ είναι από τους πιο άρρωστους θεσμούς της δημόσιας και κοινωνικής ζωής, πεδίο συναλλαγής και ανομίας.
Είναι λυπηρό ότι διαχρονικά η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο θεοποίησε και συναποδέχθηκε το ΕΣΥ τη δεκαετία του 1980, αλλά και δεν μπόρεσε (δυστυχώς μέχρι σήμερα) να αναπτύξει ένα σοβαρό και φιλόδοξο μοντέλο Εθνικού Προγράμματος Υγείας. Το επιχειρεί τώρα με το Μνημόνιο, δεν μπορεί για ένα άλλο ΕΣΥ; Νομίζω ότι τα λυμένα χέρια του αρμόδιου τομεάρχη, καθηγητή Αθανάσιου Γιαννόπουλου, θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις. Προς το παρόν είναι όχι μόνο ευπρόσδεκτες αλλά και αναγκαίες οι μελετώμενες αλλαγές στα νοσοκομεία, στα οποία δεν επιβάλλονται μειώσεις πιστώσεων και εξοικονομήσεις λόγω Μνημονίου, αλλά γιατί –όπως το πιστοποιούν και οι τρεις εκθέσεις ειδικών – γιατί υπάρχουν σπατάλες μεγάλες, διασπορά προσωπικού, άχρηστες μονάδες που εμποδίζουν τις χρήσιμες να λειτουργήσουν και να ενισχυθούν.
* Το έχω ξαναγράψει και αναλύσει σε παλαιότερα άρθρα. Η Παιδεία (ιδίως στα ΑΕΙ) και η Υγεία (ιδίως στα Νοσοκομεία και τα Ταμεία) είναι περιοχές όπου τα χρήματα του κράτους είναι πολλά, οι ελλείψεις ασυγχώρητες, οι σπατάλες μεγάλες, η παραγωγικότητα μικρή, οι λειτουργίες αντιοικονομικές. Είναι παρήγορο ότι, σε αντίθεση με ορισμένους συνδικαλιστές του χώρου, οι αρμόδιοι παράγοντες της Ν.Δ. παρακολουθούν τα σχέδια συγχωνεύσεων στα νοσοκομεία με στάση ευθύνης. Σημάδι πολιτικής υγείας.

πηγη:adesmeytos.gr